Hanna Verhees

Blogger in Spé.

‘ik probeer het leven te zien als een film. Een script met een begin, midden en einde.
Waarin van alles gebeurt, allerlei onderwerpen langskomen en er dingen op mijn pad komen
waarbij ik de keuze krijg of ik ze met open armen ontvang of toch liever afsla.’

UPDATES COMING

Hersens kraken, vingers tikken, nieuwe mapjes vol weheartit plaatjes, haren hangen eigenwijs rond mn gezicht, 12 koppen thee achterover geklokt, Chef'Special op repeat en de tijd tikt weg.

 

Dit betekend: Nieuwe muziekjes, foto's, berichten, tips, quotes en recepten waar nu hard op gebroed wordt..

 

 

02/03/2014

 

GELUKKIG 2014!!!

Onmisbaar voor mij?

Ik loop altijd met een veel te volle tas rond. Een verbaasde ‘wat heb jij allemaal bij je?!’ is dan wel op zijn plek wanneer ik bijvoorbeeld naar de bioscoop ga. Maaaar, aangezien ik dagelijks ook dingen doe als: reizen, rondsjouwen, castings enz.. Heb ik een standaard uitrusting van bepaalde producten in mijn tas, zodat ik ze in ieder geval niet vergeet.

 

Om te beginnen:

 

Ik ben geen echte make-up draagster in het dagelijks leven. Dus veel extra make-up zal je niet in mijn tas vinden. Een ‘look au naturel’ is meer mijn ding.

 

Een perzikhuidje is natuurlijk wat iedereen graag wil. Door middel van genoeg water te drinken en een hydraterend crèmepje te meren (vooral met dit weer) behoud je je huid soepel en puistjes-loos (niet vergeten dat hier en daar wat oneffenheid gewoon menselijk is!).

 

-          Tip: Musthave! Garnier BB cream ‘miracle skin protector’.’

 

-          Embryolisse (frans merk dus alleen via internet verkrijgbaar en werkt voor alle huidtypen). 8hour cream (beste van allemaaaal!!). En ik ben ook een fan van de Weleda cream -->’ Amandel’.

 

Wanneer ik ‘s morgens een casting heb, en eigenlijk net uit bed kom rollen is een wimperkruller de perfecte remedie tegen een ochtendhoofd. Hierdoor kijk je gelijk opener uit je ogen!

 

-          Tip: dusssss, altijd een wimperkruller op zak voor als je niet de indruk wil geven dat het slaap nog in je ogen zit!

 

-          Verzameling Blistex:  Schrale lippen verdienen verzachtende balsem!

 

Meestal geeft een parfummetje net wat meer frisheid dan een spray deodorant. Koop een klein parfum flesje (bijv. bij de Kruidvat) en bewaar die standaard, naast je deodorant, in je tas!

 

-          Tip: ik wissel Bruno Banani en Beyonce ‘heat’ af, zodat de geur vernieuwend blijft.

 

Ik raak altijd overal mijn elastiekjes kwijt. Vaak op onverklaarbare redenen. Daarom neem ik altijd reserve mee in mijn tas!

 

-          Tip: elastiekjes met een ijzeren middenstukje breken je haar af! Zorg dus dat je elastieken koopt van helemaal elastiek. (ik koop ze bij de Etos!).

 

-          Notebook. Mocht me iets te binnen schieten schrijf ik het gelijk op!

 

-          Oplader mee. (Die smartphones houden het bij lange na geen hele dag meer uit!) de Tiger heeft hele leuke opladers in allerlei kleuren!

 

-          Forever kauwgom kauwen. Ik heb gemiddeld 4 pakjes kauwgom in mijn tas en hoogstwaarschijnlijk allemaal half leeg. (Stimorol Fusion vind ik het lekkerst) Verfslaafd ofzo?

 

-          Ik heb sinds kort het ‘lezen in de metro’ helemaal ontdekt. Ik ben zowiezo wel een boekenwurm als het gaat over roman’s, chicklit’s en triller achtige boeken. Maar die fransen pakken meestal hun e-reader of boek erbij om de tijd in te vullen in de metro. Goed plan dus! Al is het wel veel mee-sleep werk..

 

 

Nog vragen? Tips voor mij? Misschien wil je wel juist tips van mij? Of een onderwerp idee? Mail me! Naar hannaverhees.nl@gmail.com

 

 

 

13/11/2013

 

 

Throwback- ‘I did not see this one coming’

Leuk.. Ik had dit berichtje voor mezelf in m'n notities gezet. 'Een belevenis om te onthouden' staat erbij ;).

 

- 26 April 2013, 17:33, Griekenland.
Bij de overstap in Athene op weg naar een klein eilandje in
Griekenland, stapt ineens de hele Kardashian familie in. Haha, bizar.
Een zwangere Kim zit in de stoel voor mij, en bij 't opstaan toen ik
even ging plassen heb ik snel een kiekje gemaakt! Pa-pa-paparazzi!
Aangekomen in Mykonos staat een hele groep filmmakers en veel mannen met camera's te wachten om het beste beeld te krijgen van de familie die uit t vliegtuig stapt. Leuke eerste keer naar Griekenland!

 

 

 

Quality Time

Eindelijk na een paar weken weer een nieuw stukje blog. Zo ziet de site er gelijk weer anders en voller uit! En met deze foto’s komt de herfstsfeer lekker door je beeldscherm heen gestraald.

 

Ik vind de herfst heerlijk. Ik heb geen ‘lievelings’ seizoen. En waarschijnlijk wanneer er naar gevraagd zou worden, zou ik 'de zomer' als antwoord geven. Omdat dat zo voor de hand liggend is. Maar eigenlijk, vind ik de herfst zeker zo fijn.  Vooral de dagen waar je nog net zonder jas naar buiten kunt. De wereld is zo kleurrijk in deze tijd van het jaar!

 

Vallende blaadjes & John Legend, een oranje Parijs en zo nu en dan een heel welkom zonnetje dat door de lichtblauwe lucht heen piept.

 

Na een beetje heen en weer gehobbeld te hebben in Nederland vanwege mijn ó zo fijne verstandkiezen verwijdering (die al zeker 3 keer was uitgesteld) kon ik toch bijna 2 weken genieten van heuse qualitytime thuis. Dat is zeker niet mis!

 

Ik ben een echte bankhanger en pyjama-dag liefhebber. En waar kan dat beter dan thuis met de hele familie en 2 lieve hondjes erbij op de bank? Heeeerlijk genieten!

 

 

10/11/2013

hometownglory

-Arnhem-

Hallooo huisje. Hallo herfstig Parijs. Ik ben terug! FIJN

 

11/11/2013

Typisch

Elke keer net voordat ik opstijg sms ik de mensen die veel voor me
betekenen iets in de trant van een 'ik hou van je'. Niet omdat ik het nooit zeg,
want ik vertel het ze door en door. Maar gewoon, typisch Hanna, die
een 'angstsignaaltje' in dr hoofd heeft. Zo kan ik rustig opstijgen en
het over me heen laten komen wat ik komende dag(en) ga beleven.

 

John Mayer never gets old.. <3

- Definitie/Betekenis van 'Dromen' -

Dromen zijn signalen vanuit ons onderbewuste. Onder de vorm van beelden en symbolen brengen ze boodschappen om inzicht te krijgen in onszelf, juiste stappen te zetten of belangrijke beslissingen te nemen, ze helpen op onze weg naar persoonlijke groei. 

TIJD

 

Tijd voor nieuwe berichtjes, het juiste moment voor een nieuw verhaal.

Pfff, wat ben ik afgelopen weken druk geweest zeg! Veel castings, wat jobs, een paar shows, heen en weer gereis, verzekerings+bank zaken die ik nu zelf moet regelen (gedoe, als je t mij vraagt..), nog meer castings en ontelbaar veel planning changes waar je soms gek van kan worden!

 

Maar afgelopen dagen was ik in Ibiza voor een job. Nog nooit eerder geweest. Tussen het werken door voelde het ook wel een beetje als een vakantietripje.

 

Naast het shooten vond ik tijd om even stil te staan bij het moment, de rust die de plek uitstraalt. Met een fijn relaxed muziekje dat uit verborgen speakers klinkt en fluitende spaanse vogeltjes, lig ik in een hangmat tussen de palmbomen. Wanneer ik m’n ogen even dichtdoe probeer ik alles in me op te nemen. Ik ruik naast kruiden en culinaire geuren uit de keuken ook het fijne vertrouwde parfum van mijn moeder, die ik voor de reis stiekem op een t-shirt heb gespoten. (VIVA LA JUICY).

 

Ik vond tijd voor wat bloggebrabbel. Met mijn schriftje op zak begon ik aan meerdere onderwerpen en ideeën. Het uitzicht inspireerde me, en de warme lucht bracht positieve energie.

 

13/10/2013

 

Toen ik werd geboekt voor deze job vond ik het jammer dat dat betekende dat ik niet thuis zou zijn met mijn verjaardag. Wakker worden in een hotel, geen familie en vrienden om me heen, en dat nog wel op mijn 18e verjaardag! (Ik zag het al helemaal voor me). Gelukkig was het team super leuk vandaag. Ze hebben voor me gezongen en samen taart gegeten + door alle lieve en leuke felicitaties heb ik me de hele dag jarig gevoeld! Dank julliewel!

 

05/09/2013

Dagboek dingen..

Ik ben een ‘over-denker’. Ik denk veel, en over-denk nog meer. Men noemt dat ook wel ‘peinzen’. (Andere woorden: broeden, denken, nadenken, piekeren, tobben, filosoferen, mediteren, mijmeren & dromen).

 

Ik peins vooral als ik alleen ben. Daarmee bedoel ik niet dat ik al zit te broeden op gedachtes als ik even op de wc zit. Maar wel als ik te lang met mezelf op 1 kamer ben met te weinig frisse lucht. Dan slaat het ‘piekeren’ toe.

 

Ik pieker, peins en tob over alles. De wereld, mezelf, de mensheid. En dan is de meest voorkomende vraag: ‘waarom?’. Vroeger gaf ik dan gewoon het antwoord ‘daarom’. Maar sinds een paar jaar neem ik daar geen genoegen meer mee..

 

Dit verschijnsel, dat mijmeren en broeden op onderwerpen waar je eigenlijk niet te lang over na wilt denken komt vaak voort uit een puber-brein. En hoewel ik het liever ontken, moet ik toch wel toegeven dat ik daar van onder invloed ben ;).

 

Soms kan het peinzen knap lastig zijn. Maar vaak kan ik juist hierdoor intens genieten van een moment. Het overdenken van de situatie: De strak blauwe lucht die helderheid in mijn bovenkamer blaast. Het juiste nummer dat mijn ipod op ‘shuffelt’. Een regenbui die ik net weet te ontwijken, een glimlach van een onbekende op straat of een knuffel van m’n moeder.

 

Kleine dingen, die ineens het gevoel van voldoening opwekken. Een geniet moment dat plotseling ontstaat en dat uit elk klein hoekje of gaatje ineens je lichaam te binnen schiet. Waar overdenken wel niet goed voor is.

 

03/09/2013

Pretty Lille

Weltrusten Wereld!

Eindelijk is het Deichmann (Graceland) filmpje op TV. Zo leuk om het resultaat te zien nadat we er met een enorm team, 3 super lange dagen keihard aan hebben gewerkt! Ik heb wel de week na de opnames er een beetje somber bijgelopen. Mijn kaak en lach-spieren waren totaal verslapt.. Haha!

 

02/09/2013

Deel 2..

Deel 2: Na een snelle stop in Amsterdam zit ik in m’n vertrouwde rode stoel in de thalys. Deze keer (nog) niet met als eindbestemming Parijs, maar eerst een mid-weekje Lille om daar te werken.

 

Eenmaal aangekomen in het hotel is het toch alweer tegen 8-en. Als ik de deur open doe is het toch maar de vraag wat je aan treft! Mijn blik valt als eerst op de boxjes. Prompt laat ik de tassen vallen en stop onhandig mijn ipod erin. Nu de muziek hard aanstaat voelt het meteen meer als thuis. Na een lange warme douche maak ik het mezelf gemakkelijk in de hotelkamer. Gewikkeld in het steriele witte dekbed draai ik even twee keer om in het grote bed. Nadat ik een kant gekozen heb, leg ik 3 van de 4 perfect opgeklopte kussens achter mijn rug en lees mijn laatst geschreven zinnen nog eens over.

 

Ik betrap mezelf op een gaap. Waarna ik besluit dat het tijd is om het bericht te posten, en het bed in te duiken. Het lijkt allemaal niks zo’n reisdagje, maar stiekem vind ik het wel spannend om na 6 weken weer aan de slag te gaan. En dat kost energie!

 

Toedels, en tot later!

Wish me luck. xxxx

 

 

01/09/2013

 

09.31 – spoor 11. 01/09/2013

Daar zit ik dan, in de trein richting Amsterdam  voor een shoot (deel 1 van de reis). Vanuit de benedenverdieping van de intercity zie ik m’n lieve familie gebukt staan zwaaien en zich klaarmaken voor de run. (Het traditioneel mee rennen met de trein totdat de vaart er goed in zit en ik echt uit ‘t zicht ben). Ik glimlach maar voel een brok in m’n keel, het kost me moeite om de tranen die achter mijn ogen prikken niet te laten gaan.

 

Afscheid nemen valt me altijd zwaar. En zeker na zo’n lange, fijne tijd bij elkaar te zijn geweest. Ik ben teveel een familie-mens om het ‘doei’ zeggen vlekkeloos en zonder tranen te laten verlopen!

 

Er leek geen einde aan deze zomer te komen, zoveel nieuwe herinneringen en momenten om te koesteren.. Afgelopen weken merkte ik aan heel mijn lichaam dat ik de gezelligheid en liefde van thuis enorm had gemist. Ik genoot met volle teugen, en het hutjemutje op elkaar zitten leek nooit eerder zo fijn.

 

Nu sta ik er weer alleen voor, heeft m’n zusje weer mijn kledingkast tot haar beschikking. Mijn ouders geen sloddervos meer in huis die alles (maar dan ook echt alles!) achter haar kont laat rond slingeren, en heeft mijn vriendje geen vriendin meer in de buurt die bij elke afspraak minimaal 20 minuten te laat komt..

 

Het is niet dat ik ertegenop zie om weer te beginnen. Maar tussen het punt van thuis weggaan en aankomen op de job, zit een hele reis van gevoelens. Het letterlijk mezelf weer programmeren tot ‘volwassene’ die alles zelf regelt. Ik voel de verantwoordelijkheid langzaam maar zeker weer mijn lichaam binnen glippen. De (nog net) 17 jarige staat weer in de start blokken en met beide benen stevig op de grond.  *Ik geef mezelf een bemoedigend klopje op mijn schouder. Met een opgeladen batterij, propvolle koffer, en een lekker kopje thee van de kiosk ben ik ready voor het 2e jaar fulltime.

 

 

about me

Om te beginnen

Ik zal me even voorstellen.

Mijn film begon op 5 september 1995. Dat betekent dat ik nu bijna 18 ben. Ik ben opgegroeid in Arnhem. En dat zal altijd mijn thuis basis blijven. In het jaar 2011/2012 heb ik mijn HAVO diploma binnen gesleept. Dit was geen makkie (ik ben niet een leer-ster. Ineens leek zelfs mijn kamer opruimen interessanter dan leren voor de examens). Maarrrrr, nu ben ik nog steeds elke dag blij dat ik dat papiertje binnen heb.

En toen verder: In het jaar erop (oftewel afgelopen jaar), heb ik in Parijs gewoond.  Waarschijnlijk was het je wel opgevallen toen je op deze site  terecht kwam: 'Ik ben model'. Dit klinkt wat zelfingenomen in mijn oren. Maar dat bedoel ik dus niet. Een model is niet extreem 'mooi', of 'knap' en vooral niet 'perfect'! Het komt erop neer dat toen ik werd geboren, het al duidelijk was dat ik goed blijf plakken op een foto. En ik denk dat dat het juiste recept is om model te worden  (+natuurlijk wat andere bijkomstigheden en eisen waar je aan moet voldoen;)).

 

Een inieminie terugblik van hoe het ooit begonnen is:  Ik ben gescout toen ik 13 was. Mijn ouders stonden niet echt te springen, maar na een goed en leuk gesprekje met Wilma Wakker is alles langzaam maar zeker en vooral stapsgewijs opgebouwd. Nu kunnen ze zich er helemaal in vinden. Het is echt een Hanna-ding, en we zijn er als familie ingegroeid. Het blijft natuurlijk een heel proces! Toen ik nog op school zat heb ik al veel gewerkt voor merken en Nederlandse bladen. Januari 2012 ben ik voor een opdracht met een super-team naar Amerika geweest. Een enorm toffe ervaring die ik voor geen goud had willen missen. Toen ben ik begonnen met het bijhouden van een blog. Het helpt mij m'n hoofd leegmaken en gedachtes op een rijtje te zetten door leuke ervaringen op te schrijven.

Wie weet is schrijven iets waar ik in de toekomst mee door wil gaan. 'Oefening baart kunst' dus mijn plan nu:  Om precies te zijn ben ik op woensdag 24 oktober 2012 'verhuisd' naar Big City Paris. Afgelopen jaar heb ik alles uit de kast gehaald. En mijn plan om een blog te beginnen bleef nog even uitgesteld.

Maaaarrr, als ik mijn gedachte niet had veranderd stond dit bericht niet op deze site. Nu ik meer gewend ben aan dit leven & alles kan combineren, ben ik van plan mijn ervaringen vast te leggen in de vorm van deze hele echte eigen site met foto’s, quotes, ‘dagboek’-berichten en wie weet wat allemaal nog meer. (Voor mij zelf ook nog een verrassing hoe het gaat uitpakken).

Op deze manier deel ik mijn leven een beetje met familie, vrienden en andere mensen die het leuk vinden om mij op deze manier te volgen.. De tijd zal mij leren in hoeverre het gaat lukken om de blog zo up to date mogelijk te houden. Maar stap 1 is gezet. So, here we go.

 

 

29-08-2013

Hanna Verhees
Webdesign & realisatie: Perplex